"Достар, кәмелетке толмаған ұлымыз бар бұрынғы жұбайым – ҚазТАГ агенттігінің бас редакторы Әмір Қасеновке қатысты жағдайға байланысты пікір білдіруге мәжбүрмін.

Әмір көпшілік алдында мен оған «ауыр психологиялық жарақат салдым» деп мәлімдегендіктен және ол жарақаттың өзіне соңғы 18 жыл бойы маза бермей келе жатқанын айтып жүргендіктен, өз ұстанымымды жеткізіп, шын мәнінде не болғанын баяндауды жөн көрдім. Егер Әмір өз өміріндегі мәселе туындағанда әділдік, ашықтық және адалдық талап етіп әлеуметтік желіде үн қатпағанда, мен бұл оқиғаны ешқашан қозғамас едім. Иә, бұл жағдай мені бейжай қалдырмады.

Біз 2007 жылы таныстық. Ол кезде мен «Рейдер» басылымының қылмыстық хроника бөлімінің редакторы едім, ал ол өзін блогер әрі фрилансер ретінде таныстыратын. Арамызда қарым-қатынас басталып, кейін ол ата-анамның үйіне келіп, менің қолымды сұрады. Көп ұзамай бірге тұра бастадық және үлкен тойға дайындалдық. Ол өте қамқор, ілтипатты болып көрінді, болашаққа жоспар құрдық. Бала сүйгісі келетінін де бірден айтты. Көп ұзамай мен жүкті болып, тойды 2008 жылдың наурыз айында өткізетін болып шештік.

Алайда үйлену тойы күні болған бір оқиға менің бұл адамға деген көзқарасымды түбегейлі өзгертті. Тойдан кейін Әмір кенеттен өктем әрі агрессивті мінез көрсете бастады. Алғашқы неке түнімізде бір кесе шайдың кесірінен арамызда жанжал шықты.

«Енді сен менің әйелімсің, мен айтқанды істейсің!» деген Әмір Қасенов өзін «нағыз келіннің» қалай әрекет етуі керектігін айтып, бұйыра бастады. Тойдан кейін өзімді өте әлсіз сезініп, токсикоздан қиналып жүргеніме қарамастан, бірден қызмет көрсетуімді талап етті.

Оның пікірінше, мен туыстарына шайды дұрыс ұсынбағанмын, нақтырақ айтқанда таңғы сағат алтыда «келін шай» жасамағанмын. Осы үшін ол маған шалбар белдігімен күш қолданды.

Оқиға үлкен жанжалға ұласып, оған жиналған туыстар мен қонақтар куә болды. Сол түні мен оны үйден шығарып жіберіп, ортақ өмірімізді іс жүзінде тоқтаттым. Аяғым мен қолымдағы көгерген іздер бір айдан астам уақыт кетпеді. Мен құқық қорғау органдарына жүгіндім. Нәтижесінде оған маған қандай да бір жолмен байланысуға тыйым салатын қорғау нұсқамасы берілді. Бәлкім, сол кезде екеуміз де өз үлесіміздегі жарақатты алған шығармыз: мен – дене жарақатын, ол – психологиялық жарақатты. Әмір мұндай әрекеттері үшін кешірім болмайтынын күтпеген сияқты.

Бұл жайттарды бір рет түсіндіріп, осы тақырыпқа енді оралмау үшін әрі өзіме бағытталған мазақ пен айыптауларға нүкте қою үшін айтып отырмын. Әйтпесе, оның бір кездері менің күйеуім болғанын еске алғым да келмейтін еді. Кейбір пікір қалдырушылар әлі күнге дейін бұл оқиғаның неге қозғалғанын түсінбей жүр. Сондықтан мәтінді соңына дейін оқуды сұраймын.

Жүктілігімнің бүкіл кезеңінде жалғыз болдым және тек өз күшіме сендім. Қасенов әкелік міндеттерінен толықтай бас тартты. Заң жүзінде некеміз тағы бір жарым жыл сақталды. Тек 2009 жылдың соңында мен ажырасуға және алимент өндіруге өтініш бердім. Сол кезде Қасенов сотта өзін жұмыссыз, жағдайы жоқ адам ретінде көрсетіп, алимент төлеуге мүмкіндігі жоқ екенін айтты.

Үйде оның сот органдарына жазған жүздеген түсініктемелері сақтаулы тұр. Онда ол «аяғына тұрып алғанша уақыт беруді», ал болашақта жақсы жұмыс тапса, ұлына көмектесетінін жазған. Бірақ бала – тірі адам, ол әкесінің жұмыс табуын күтіп отыра алмайды. Ұлым дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай жұмысқа шығуыма тура келді, себебі баланы қажетті дүниемен қамтамасыз ету керек болды.

Мен қылмыстық журналистикада жұмысымды жалғастыра алмадым. Өйткені ауыр әрі жағымсыз жаңалықтардан алшақ болғым келді. Сондықтан мамандығым бойынша кез келген жұмысқа кірістім: газет-журналдарға мақала жаздым, радиостанциялармен жұмыс істедім, рок және мотофестивальдер, түрлі іс-шаралар ұйымдастырдым, спорт тілшісі болдым. Тапқан әр теңгем ұлымның тамағына, киіміне, жөргегіне, ойыншығына және күнделікті қажеттіліктеріне жұмсалды.

Әмір Қасенов ұлына бір рет те киім немесе ойыншық сатып әперген жоқ. Ұлым екі жасқа дейін емшек емгенімен, мен тұрақты жұмысқа ерте шығуға мәжбүр болдым. Кейін мені жаңа интернет-портал – Tengrinews.kz редакциясына тілші қызметіне шақырды. Порталдың оқиға орнынан жазылған ең алғашқы материалын мен дайындадым. Басшылық маған күндіз баламды емізуге барып келуге мүмкіндік беретін. Бірнеше жылдан кейін Tengri-дің өңірлік желісінің жетекшісі атандым. Бұл агенттікте 13 жыл еңбек еттім.

Бүгін ұлым мектепті тәмамдап, небәрі екі сағат бұрын аттестат алды. Мен онымен мақтанамын. Бірақ оның әкелік мейірім мен қамқорлықты көрмегені жаныма батады. Ал ҚазТАГ-та немесе басқа қай жерде жұмыс істейтінін білмеймін, бірақ Әмір Қасеновтен келетін 14 мың теңге көлеміндегі алимент жасөспірімнің бір күндік шығынын да жаппайды.

Сондықтан тұтас бір агенттіктің бас редакторы болып отырған Әмір Қасенов осындай мардымсыз жалақымен екінші отбасындағы үш баласын қалай асырап отырғаны қызық. Мұнда жеке өмірді алға тарту орынсыз деп санаймын. Өйткені мәселе азаматтық жауапкершілікке тірелген жерде ол тек жеке өмір болып қалмайды.

Егер сен оқырманға күмәнді ақпарат ұсынсаң, оқырман оның қайдан шыққанын және артында кім тұрғанын білуге құқылы. Көпшілік әлі күнге дейін оның әкелік міндеттері мен алимент төңірегіндегі оқиғалардың банкпен арадағы дауына қандай қатысы бар екенін түсінбейді. Ал менің сұрағым басқа: егер адам туған ұлын 18 жыл бойы алдап келсе, онда оған сенуге және оның ҚазТАГ-тың мыңдаған оқырманын алдамайтынына қалай көз жеткізуге болады?

Сондай-ақ бұл басылымның бухгалтериясы мен қаржылық істерінде тағы не болып жатқаны қызық. Неліктен Астанадағы жеке сот орындаушысы Рустам Болақбаев әлі күнге дейін оның нақты табысын анықтап, қарыз көлемін есептеп, баланың пайдасына өндіре алмай отыр? Неліктен Матаев пен оның бухгалтериясы сот орындаушысының сұрауларына ресми жауап бермейді? Кейбір сұраулар ғана қарастырыла ма?

Әлеуметтік желіде әділдік туралы айтып жүрген Қасенов мырза қандай әділдікті меңзеп отыр, егер өзі баласына жауапкершілік танытпаған әке болса? Мен сәбиімді құшағыма ұстап, үш жұмыста қатар еңбек еткен кезде әділдік қайда болды?

Мен әйелдерге қатысты зорлық-зомбылықты және өз балаларына жауапсыз қарауды ақтауға болмайды деп есептеймін. Мұндай адамдар қоғамда қолдау таппауы тиіс.

Қазір менің ешқандай өкпем жоқ. Шамасы, менің психологиялық төзімділігім Әмір Қасеновтікінен мықтырақ болған шығар. Соған қарамастан, оның тағдыр жолындағы қиындықтарды абыроймен еңсеруіне тілектеспін.

Бұл – осы мәселеге қатысты менің жалғыз пікірім.

Бұқаралық ақпарат құралдарына осы жазбадан үзінді келтіруге рұқсат беремін. Алайда менің жеке фотоларымды және отбасымның суреттерін пайдалануға тыйым саламын",-деп жазды журналист Роза Есенқұлова.